Tanım
- Çekmek, germek: “sewinçin turup çekti ḳaşın yaza” sevinçle kalkıp kaşını açarak (gerdi); “yaḳı çekti yek teg” (düşman) yakasını şeytan gibi çekti. Tanıklar: KB2
- Çekip gitmek, ayrılmak: “ökünçte aḍın yoḳ çekip barsa can” can çekip gidince pişmanlıktan başka (bir şey) kalmaz; “turup çekti ögdülmiş aḳru amul” Ögdülmiş kalkıp yavaşça, sakince çekildi. Tanıklar: KB2
Derlemdeki bağlamlara bakılarak yazılmış özgün tanım (yazar: Claude (yapay zekâ)); güven: orta. Editör denetimi bekliyor.
Madde başı ve biçimler
Madde başı (sözcük başı): çek- — yalın hâliyle geçmiyor (fiil gövdesi)
Çekimli biçimler (2):
Bağlamlar
Bütün geçişler (4) →KB Kutadgu Bilig
4 geçiş · bu eserdeki bağlamlar| KB 5010 | ikigü sözi tındı bir söz üze / sewinçin turup | çekti | ḳaşın yaza |
| KB 5842 | et öz ölgü aḫır yigey ḳurt yılan / ökünçte aḍın yoḳ | çekip | barsa can |
| KB 5938 | sözüg kesti ilig tilin tındı ol / turup | çekti | ögdülmiş aḳru amul |
| KB 6577 | kimi özke köz teg yaḳan tuttum erse / yaḳı | çekti | yek teg yekig ne ḳılayı |
Aynı gövdeden maddeler
“çek” ile başlayan öteki madde başları (türevler ve birleşikler; biçimsel benzerlik, köken ilişkisi kesin değildir).