Tanım
- Övgü, dua etmek; kutsamak (kendi adına): “edgüti tüketi alḳanmadımız erser” tam ve eksiksiz övgü, dua etmediysek; “alḳanur erken” dua ederken. Tanıklar: Huast2
- “ḳarġantuḳın alḳantuḳın” lanet okuyup dua ettiğini. Tanıklar: Man
Derlemdeki bağlamlara bakılarak yazılmış özgün tanım (yazar: Claude (yapay zekâ)); güven: orta. Editör denetimi bekliyor.
Madde başı ve biçimler
Madde başı (sözcük başı): alḳan- — yalın hâliyle geçmiyor (fiil gövdesi)
Çekimli biçimler (5):
Bağlamlar
Bütün geçişler (2) →Man Manichaica I-III
2 geçiş · bu eserdeki bağlamlar| T II D 173 a1-317 | al-kanurlar | ||
| T II D 173 a1-324–327 | bu kargantu-kın | alkantukın | kekreştükin yüntüştükin bilmez kişi teg söküşçe oyunça sakanur k(e)ntü inç … |
Aynı gövdeden maddeler
“alkan” ile başlayan öteki madde başları (türevler ve birleşikler; biçimsel benzerlik, köken ilişkisi kesin değildir).