çor isim

23 geçiş 4 biçim 5 eser KÇ KT O BK Mait Anlam haritasında göster

Tanım

(Eski Türk yazıtlarında) bir unvan; kişi adlarıyla birlikte: “ışbara çıḳan küli çor bolmiş” Işbara Çıkan Küli Çor olmuş; “küli çor ançaḳ bilgesi çabışi erti” Küli Çor onun bilgesi, komutanıydı; “ışbara tamġan çor yabġu” Işbara Tamgan Çor Yabgu; “tadıḳıŋ çorıŋ boz atıġ binip” Tadık Çor’un boz atına binip; (Maitrisimit) “ınallar çorlar evlerin barkların kodup” inallar, çorlar evlerini barklarını bırakıp. Tanıklar: KÇ2 O KT Mait

Derlemdeki bağlamlara bakılarak yazılmış özgün tanım (yazar: Claude (yapay zekâ)); güven: yüksek. Editör denetimi bekliyor.

Madde başı (sözcük başı): çor — yalın hâliyle 19 kez

Çekimli biçimler (3):

çoruġ 2 çorlar 1 çorıŋ 1

KT D 32	(e)ŋ (i)lki : t(a)d(ı)ḳ(ı)ŋ	çor(ı)ŋ	: / boz [(a)t(ı)g : bin(i)p : t(e)gdi:
KT K 13	… ge : t(a)mġ(a)çı : k(e)lti : ḳıırḳ(ı)z : ḳ(a)ġ(a)nta : t(a)rduş : ın(a)nçu	çor	: k(e)lti : b(a)rk itgüçi : b(e)d(i)z : y(a)r(a)t(ı)gma : bit(i)g t(a)ş : …

“çor” ile başlayan öteki madde başları (türevler ve birleşikler; biçimsel benzerlik, köken ilişkisi kesin değildir).