Tanım
- (Eski Türk yazıtlarında) bir unvan; kişi adlarıyla birlikte: “ışbara çıḳan küli çor bolmiş” Işbara Çıkan Küli Çor olmuş; “küli çor ançaḳ bilgesi çabışi erti” Küli Çor onun bilgesi, komutanıydı; “ışbara tamġan çor yabġu” Işbara Tamgan Çor Yabgu; “tadıḳıŋ çorıŋ boz atıġ binip” Tadık Çor’un boz atına binip; (Maitrisimit) “ınallar çorlar evlerin barkların kodup” inallar, çorlar evlerini barklarını bırakıp. Tanıklar: KÇ2OKTMait
Derlemdeki bağlamlara bakılarak yazılmış özgün tanım (yazar: Claude (yapay zekâ)); güven: yüksek. Editör denetimi bekliyor.
Madde başı ve biçimler
Madde başı (sözcük başı): çor — yalın hâliyle 19 kez
Çekimli biçimler (3):
Bağlamlar
Bütün geçişler (1) →BK Bilge Kagan Yazıtı
1 geçiş · bu eserdeki bağlamlar| BK G 13–15 | … uḳınta : türük : (a)mtı : b(e)gl(e)r : kėsre : t(a)rduş : b(e)gl(e)r : kül | çor | : b(a)şl(a)yu : ul(a)yu : ş(a)d(a)pıt : b(e)gl(e)r : öŋre : töl(i)s : b(e) … |
Aynı gövdeden maddeler
“çor” ile başlayan öteki madde başları (türevler ve birleşikler; biçimsel benzerlik, köken ilişkisi kesin değildir).