Tanım
- (Arapça) esir, tutsak; hep “ḳul esir”: “isinse bu yalŋuḳ bolur ḳul esir” insan (şaraba) ısınırsa köle, esir olur; “köŋül beg turur bu et öz ḳul esir” gönül beydir, beden köle, esirdir. Tanıklar: KB3
- (KB 94’te) anlamı kesinleşmeyen kullanım: “esirdin keligli ḳalıḳ ḳuşları” uzaklardan (?) gelen gök kuşları. Tanıklar: KB
- (ShoR) “esir-kendeçi” esirgeyen, cimri (Çince 惜 karşılığı).
Derlemdeki bağlamlara bakılarak yazılmış özgün tanım (yazar: Claude (yapay zekâ)); güven: orta. Editör denetimi bekliyor.
Madde başı ve biçimler
Madde başı (sözcük başı): esir — yalın hâliyle 3 kez
Çekimli biçimler (1):
Bağlamlar
Bütün geçişler (4) →KB Kutadgu Bilig
3 geçiş · bu eserdeki bağlamlarShoR St. Petersburg'taki Uygurca metinler (Shogaito)
1 geçiş · bu eserdeki bağlamlar| Sho.Rosia 6.2.2.4/12–15 | 惜 | esir | [-kendeçi] /// içürmek üz-e : yaŋaġ kim esürtüp /// /// emgetmeki[n] [mun] … |
Aynı gövdeden maddeler
“esir” ile başlayan öteki madde başları (türevler ve birleşikler; biçimsel benzerlik, köken ilişkisi kesin değildir).