Tanım
- Bir yerin (dağın) bir yanı, yamacı (yönü kesinleşmiyor): “kögmen irinte” (ŞU) Kögmen’in … yanında; “ötüken irin ḳışladım” (ŞU) Ötüken’in … yanında kışladım; “yarudı bu dünya iri hem ḳuzi” (KB) dünyanın … yanı da kuzey yanı da aydınlandı; “v(i)rhar saŋram irtin birtin” (Mait) manastırın … yanından, güney yanından (?). Tanıklar: ŞU2KB
KB 1812’deki “şa’ ir” şa’ir sözünün bölünmüş yazımıdır; Mait 041’deki “otlug ir” kırık bağlamdadır.
Derlemdeki bağlamlara bakılarak yazılmış özgün tanım (yazar: Claude (yapay zekâ)); güven: düşük. Editör denetimi bekliyor.
Madde başı ve biçimler
Madde başı (sözcük başı): ir — yalın hâliyle 3 kez
Çekimli biçimler (4):