Tanım
- (Farsça) mezar, kabir: “ulaşu aḍaḳın turmaġıl anıŋ gurı üze” onun kabri başında hiç durma; “ançada olar gurlardın iḍileri tapa ėwerler” o zaman kabirlerinden Rablerine koşarlar; “küḍgil maŋa gurdın ḳopġu künke tegi” bana (insanların) kabirden kalkacağı güne dek süre ver; “ajun ḳoḍtı bardı yatur kör güri” dünyayı bıraktı gitti, işte mezarı yatıyor; “turup bardı kördi ḳadaşı gürin” kalkıp gitti, kardeşinin mezarını gördü; “ökünçün sıġıt birle gürke kirür” pişmanlıkla, gözyaşıyla mezara girer; “ölümüg unıtma gürüŋ yurtuŋ ol” ölümü unutma, mezarın yurdundur. Tanıklar: KuT3KB4
KB’deki gür yazımı da bu maddede; IB’deki “burua guru” (kişi adı) da bu biçim altında kalmıştır.
Derlemdeki bağlamlara bakılarak yazılmış özgün tanım (yazar: Claude (yapay zekâ)); güven: yüksek. Editör denetimi bekliyor.
Madde başı ve biçimler
Madde başı (sözcük başı): gur — yalın hâliyle 1 kez
Çekimli biçimler (8):
Bağlamlar
Bütün geçişler (1) →IB Irk Bitig
1 geçiş · bu eserdeki bağlamlar| IB 65 | … bėş yig(i)rmikė t(a)ygünt(a)n m(a)nıs-t(a)nt(a)kı kiç(i)g di<n>t(a)r burua | guru | (ė)ş(i)d[ip] iç(i)m(i)z isig s(a)ŋun itaçuk üçün bitid(i)m. |