Tanım
- İşaret etmek, el ya da başla çağırmak: “ilig imledi kelgil oldur berü” hükümdar ‘gel, buraya otur’ diye işaret etti; “orun birdi oldur tiyü imledi” yer verdi, ‘otur’ diye işaret etti; “yüknüp maŋa imledi” eğilip bana işaret etti (DLT); “imledi aŋar” (Meryem) ona işaret etti (KuT); “bu kün boldı elgin özüm imleme” bugün ben de el işaretiyle anlaşır oldum (KB). Tanıklar: KuTKB3DLT
Derlemdeki bağlamlara bakılarak yazılmış özgün tanım (yazar: Claude (yapay zekâ)); güven: yüksek. Editör denetimi bekliyor.
Madde başı ve biçimler
Madde başı (sözcük başı): imle- — yalın hâliyle geçmiyor (fiil gövdesi)
Çekimli biçimler (3):
Bağlamlar
Bütün geçişler (1) →KuT Kur’an Tercümesi Rylands Nüshası
1 geçiş · bu eserdeki bağlamlar| Ku. T. 31/12a2–3 | 29 | imledi | aŋar aydılar: neçük sözleyür-miz aŋar kim erür bėşik içinde oġlan |