Tanım
- İşaret etmek, el ya da başla çağırmak: “ilig imledi kelgil oldur berü” hükümdar ‘gel, buraya otur’ diye işaret etti; “orun birdi oldur tiyü imledi” yer verdi, ‘otur’ diye işaret etti; “yüknüp maŋa imledi” eğilip bana işaret etti (DLT); “imledi aŋar” (Meryem) ona işaret etti (KuT); “bu kün boldı elgin özüm imleme” bugün ben de el işaretiyle anlaşır oldum (KB). Tanıklar: KuTKB3DLT
Derlemdeki bağlamlara bakılarak yazılmış özgün tanım (yazar: Claude (yapay zekâ)); güven: yüksek. Editör denetimi bekliyor.
Madde başı ve biçimler
Madde başı (sözcük başı): imle- — yalın hâliyle geçmiyor (fiil gövdesi)
Çekimli biçimler (3):
Bağlamlar
Bütün geçişler (5) →KB Kutadgu Bilig
5 geçiş · bu eserdeki bağlamlar| KB 621 | kirip turdı ay toldı utru örü / ilig | imledi | kelgil oldur berü |
| KB 768 | baḳıp kördi ilig közin | imledi | / işaret bile kelgil oldur tidi |
| KB 955 | … ASIĠLARIN AYUR / / ilig bir kün ay toldını ündedi / orun birdi oldur tiyü | imledi | |
| KB 4897 | ilig | imledi | bėrdi oldruġ orun / bu keçti orunḳa siliglik ḳurun |
| KB 5642 | yıraḳ eştür erdi ḳulaḳ tutsa ma / bu kün boldı elgin özüm | imleme |