Tanım
- İşaret etmek, el ya da başla çağırmak: “ilig imledi kelgil oldur berü” hükümdar ‘gel, buraya otur’ diye işaret etti; “orun birdi oldur tiyü imledi” yer verdi, ‘otur’ diye işaret etti; “yüknüp maŋa imledi” eğilip bana işaret etti (DLT); “imledi aŋar” (Meryem) ona işaret etti (KuT); “bu kün boldı elgin özüm imleme” bugün ben de el işaretiyle anlaşır oldum (KB). Tanıklar: KuTKB3DLT
Derlemdeki bağlamlara bakılarak yazılmış özgün tanım (yazar: Claude (yapay zekâ)); güven: yüksek. Editör denetimi bekliyor.
Madde başı ve biçimler
Madde başı (sözcük başı): imle- — yalın hâliyle geçmiyor (fiil gövdesi)
Çekimli biçimler (3):
Bağlamlar
Bütün geçişler (2) →DLT DLT’deki Türkçe parçalar
2 geçiş · bu eserdeki bağlamlar| DLT III, 84 | Yüknüp maŋa | imledi | / Közüm yaşın yamladı / Baġrım başın emledi / Elkin bolup ol keçer |
| DLT III, 295 | Kördi meni emleyü / Baḳtı maŋa | imleyü | / Ḳaldım köŋül tumlıyu / Ḳaḍġu meni torġurur |