Tanım
- Ey (seslenme): “ey anlar kim bittiler” ey iman edenler; “ey iḍim” ey Rabbim; “ey boḍnum” ey kavmim; “ey yalawaç ayġıl” ey peygamber, de ki; “ey ökünç” ey pişmanlık, yazık; “yawuz bolġa köŋlüŋ ey eḍgü uruġ” ey iyi soylu, gönlün kötü olur; “kerek ḳıl tap ey dost” ey dost, (bunu) gerekli say. Tanıklar: KuT5KBAH
Derlemdeki bağlamlara bakılarak yazılmış özgün tanım (yazar: Claude (yapay zekâ)); güven: yüksek. Editör denetimi bekliyor.
Madde başı ve biçimler
Madde başı (sözcük başı): ey — yalın hâliyle 766 kez
Çekimli biçimler (0):
Bağlamlar
Bütün geçişler (1) →AH Atebetü’l-Hakâyık
1 geçiş · bu eserdeki bağlamlar| AH 473–476 | anın uş çıḳardım bu türki kitib kerek ḳıl tap | ey | dost kerek ḳıl itib bitidim bu taŋsuḳ turaf sözlerin ḳalı barsa özüm sözüm … |