Tanım
- (Budist metinlerde) tutku duymak, hırsla bağlanmak: “aġı baramka azlanmaḳın” mala mülke olan hırsla; “teginmek tıltaġınta azlanmaḳ bolur” duyumlama yüzünden tutku doğar; “azunlarḳa ed tavarḳa erkke türkke azlanmaaḳ turur” varoluşlara, mala, güce tutku duyulur; “neŋ azlanmaŋlar qoġşanmaŋlar” hiç tutku duymayın, gevşemeyin; “alḳuḳa barça azlandurur yapşındurur” herkesi tutkuya düşürür, bağlar. Tanıklar: Mait2AbhU2ShoR
- (KB) Az saymak, küçümsemek: “uḳuş azın azlanma, asġı üküş” aklın azını az sayma, yararı çoktur; “bilig azın azlanma” bilginin azını küçümseme. Tanıklar: KB2
Bu maddenin anlamları farklı dönemlerde tanıklanıyor. Anlam kayması listesi →
Derlemdeki bağlamlara bakılarak yazılmış özgün tanım (yazar: Claude (yapay zekâ)); güven: yüksek. Editör denetimi bekliyor.
Madde başı ve biçimler
Madde başı (sözcük başı): azlan- — yalın hâliyle geçmiyor (fiil gövdesi)
Çekimli biçimler (7):
Bağlamlar
Bütün geçişler (2) →U Uigurica I-IV
2 geçiş · bu eserdeki bağlamlar| U II, T II B1-7-12 | tegin--mek tıltaġınta | azlanmaḳ | bolur |
| U II, T II B1-7-13–15 | ol oḳ teginmek tıltaġınta azunlar-ḳa ed tavar-ḳa erkke türkke | azlanma--aḳ | turur |