Tanım
- Kınamak, sitem etmek; gücenmek, (kendini) suçlamak, hayıflanmak: “körüp buştum erse ilendi özüŋ” görüp öfkelendimse sen gücendin; “cefa ḳıldı tip sen ilenme maŋa” bana eziyet etti diye beni kınama; “ökünsü öziŋe ilensü sözün” pişman olsun, sözü yüzünden kendini kınasın; “ilengeymü erki maŋa ol köni” acaba o doğru kişi bana sitem eder mi; “ḳılmışınġa ilendi” (DLT) yaptığına hayıflandı. Tanıklar: KB4DLT
Derlemdeki bağlamlara bakılarak yazılmış özgün tanım (yazar: Claude (yapay zekâ)); güven: yüksek. Editör denetimi bekliyor.
Madde başı ve biçimler
Madde başı (sözcük başı): ilen- — yalın hâliyle geçmiyor (fiil gövdesi)
Çekimli biçimler (9):
Bağlamlar
Bütün geçişler (1) →Sek Sekiz Yükmek
1 geçiş · bu eserdeki bağlamlar| Jut.Sek.T-1.268 (Ia) | üze | ilenürler | uzatı inçe tapınzun udunzun aş içgü klürzün |
Aynı gövdeden maddeler
“ilen” ile başlayan öteki madde başları (türevler ve birleşikler; biçimsel benzerlik, köken ilişkisi kesin değildir).