emit- fiil

Tanım

1. Eğilmek, yana yatmak, bir yana meyletmek: “ḳamuġ üç aḍaḳlıġ emitmez bolur” üç ayaklı her şey yana yatmaz; “ḳayu tüz emitse turumaz tüşer” düz olan eğilirse duramaz, düşer; “ol emitti yerke uḍtı hevasıḳa” o ise yere meyletti, hevesine uydu; “neçeme harislık ḳılsa siz emitmeŋ munça emitmek” ne kadar isteseniz de (birine) büsbütün meyletmeyin; “arşları tapa emitti” (düşman) Arşlara doğru yöneldi. Tanıklar: KuTKB2DLT
2. Üstüne saldırmak: “emitseler siziŋ üze bir emitmek” size bir anda saldırsalar. Tanıklar: KuT

Derlemdeki bağlamlara bakılarak yazılmış özgün tanım (yazar: Claude (yapay zekâ)); güven: yüksek. Editör denetimi bekliyor.

Madde başı ve biçimler

Madde başı (sözcük başı): emit- — yalın hâliyle geçmiyor (fiil gövdesi)

Çekimli biçimler (9):