eg- fiil

Tanım

1. Eğmek, bükmek; çoğu kez “boyun eg-”, “baş eg-” boyun eğmek, itaat etmek: “yaġıları eştip boyun egdiler” düşmanları işitip boyun eğdiler; “maŋa kim boyun egse arzu bulur” bana boyun eğen dileğine erer; “yaġı boynı eg” düşmanın boynunu eğ; “ḳazaḳa tapı bol boyun eg uḍa” kadere hizmet et, arkasından boyun eğ; “bayusa baş egmez boḍun yuwġası” zenginleşirse halkın yufkası (bile) baş eğmez; “biligsiz uḳup emdi boynuŋ ege” bilgisiz anlayıp artık boynunu eğsin; “körüp sızsu düşman boyun egsü yat” düşman görüp erisin, boyun eğip yatsın. Tanıklar: KB7
2. Bükmek: “suġ aŋreklerni egip” sol parmakları büküp; “taġıġ uḳruḳın egmes” dağı sırıkla eğmez. Tanıklar: UDLT

Bu maddenin anlamları farklı eserlerde tanıklanıyor. Anlam kayması listesi →

eger/ėgėr bağlacı N:eger maddesine ayrıldı.

Derlemdeki bağlamlara bakılarak yazılmış özgün tanım (yazar: Claude (yapay zekâ)); güven: yüksek. Editör denetimi bekliyor.

Madde başı ve biçimler

Madde başı (sözcük başı): eg- — yalın hâliyle 3 kez

Çekimli biçimler (9):