İçeriğe geç
Tarihsel DerlemEski Türkçe · Karahanlı · Eski Anadolu · Osmanlı Türkçesi · 7.–17. yy.
Çukurova Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi logosu Çukurova Üniversitesi logosu

at isim

Tanım

  1. Ad, isim; san, ün: “bayat atı birle sözüg başladım” söze Tanrı’nın adıyla başladım; “eḍgü atın kör alḳış bulur” iyi adıyla hayır dua bulur; “özüŋ meŋü ermez, atıŋ meŋü ol” sen ölümsüz değilsin, adın ölümsüzdür; “ḳuanşi im pusar atın atasar” Kuanşi İm bodhisattvanın adını anarsa; “türük bodun atı küsi yoḳ bolmazun” Türk halkının adı sanı yok olmasın. Tanıklar: KTBKKİPKB3
  2. Unvan: “ḳaġan at bunta biz bėrtimiz” kağan unvanını burada biz verdik; “tigin öge atıŋa” tigin ve öge unvanına. Tanıklar: KTMait
  3. “er at” insanlar, ahali (KB): “er at köŋli” insanların gönlü. Tanıklar: KTMaitKB2DLT
  4. At (hayvan): “ol at anta tüşdi” o at orada düştü; “toruḳ at semritti” zayıf at semirdi; “atıġ kemşip” atı kamçılayıp; “erin atın” erlerini ve atlarını; “ḳuş ḳanatın, er atın” kuş kanadıyla, er atıyla (yükselir). Tanıklar: BKIBMaitDLT3

Aynı yazılışta iki sözcük: at ‘ad’ ve at ‘binek hayvanı’; bağlamdan ayrılır.

Derlemdeki bağlamlara bakılarak yazılmış özgün tanım (yazar: Claude (yapay zekâ)); güven: yüksek. Editör denetimi bekliyor.

Madde başı ve biçimler

Madde başı (sözcük başı): at — yalın hâliyle 1.891 kez

Yazım değişkeleri (edisyonlara göre; ses değerleri farklı olabilir):

  • atıġ 9 (DLT, T, ShoR, O) · atıg 6 (O, KT, BK)
  • atḳa 7 (KB, O, Sek) · atqa 1 (ShoR)

Çekimli biçimler (41):

AH Atebetü’l-Hakâyık

8 geçiş · bu eserdeki bağlamlar
AH 69–70 dad ispėhsalar beg üçün bu kitip çıḳardım ajunda atı ḳalsu tip
AH 93–96 … bildi boldı eren belgülüg biligsiz tirigle yitük körgülüg biliglig er öldi atı ölmedi biligsiz tirig erken atı ölüg
AH 93–96 … iz tirigle yitük körgülüg biliglig er öldi atı ölmedi biligsiz tirig erken atı ölüg
AH 237–240 … ldi kör anın sattı malın sėna' aldı kör tirildi ulamsız ulamı bolup ajunda at eḍgü ḳoḍup bardı kör
AH 469–472 ėdib ahmėd atım ėdėb pėnd sözüm sözüm munda ḳalur barur bu özüm kelür küz keçer yaz barur …
AH 493–494 (Büyük Emir Arslan Hoca Tarhan ) / / ėdibniŋ yiri atı yüknek erür safalıġ ‘acėb yir köŋüller yarur
AH 495–496 atası atı mahmud-ı yükneki ėdib mahmud oġlı yoḳ ol hiç şėki
AH 497–498 kitabınıŋ atı erür ‘atbėtü’l-haḳayıḳ ‘ibaret ‘arabdın usul