Tanım
- Takılmak, (tuzağa) düşmek, tutulmak: “tuymatın tuzaḳḳa ilinmiş” farkına varmadan tuzağa düşmüş; “tuzaḳḳa ilinme” tuzağa düşme; “tuzaḳḳa ilnür elik” geyik tuzağa düşer; “bularnıŋ tilinge ilinme” onların diline takılma. Tanıklar: IBKB2
- Bağlanmak, tutunmak: “maŋa kim ilinse tutar men anı” bana kim tutunursa onu tutarım; “yayıġ ḳutḳa ilnip yaŋılma” gelip geçici kuta bağlanıp yanılma; “ertimlig meŋike ilinmişke” geçici zevke bağlanmış olana; “yėrdinçüteki kişiler ilinmiş amramış teg öz ḳadaşta” dünyadaki insanlar akrabalarına bağlanıp sevdikleri gibi; “tapdu maŋa ilindi” (DLT) hizmetle bana bağlandı. Tanıklar: AbhTTKB2DLT
KB ve AH’deki ilnip, ilnür (ünlü düşmeli) biçimler de bu maddede.
Derlemdeki bağlamlara bakılarak yazılmış özgün tanım (yazar: Claude (yapay zekâ)); güven: yüksek. Editör denetimi bekliyor.
Madde başı ve biçimler
Madde başı (sözcük başı): ilin- — yalın hâliyle geçmiyor (fiil gövdesi)
Çekimli biçimler (10):
Bağlamlar
Bütün geçişler (1) →AH Atebetü’l-Hakâyık
1 geçiş · bu eserdeki bağlamlar| AH 453–456 | … ḳazalar yorıtġan yaratġan mėlik ḳaza birle sançlur aḍaḳḳa tiken ḳaza birle | ilnür | tuzaḳḳa elik |
Aynı gövdeden maddeler
“ilin” ile başlayan öteki madde başları (türevler ve birleşikler; biçimsel benzerlik, köken ilişkisi kesin değildir).