Man sözlüğü · madde
iç isim
Tanım
- İç, içeri; karın, gönül: “ay iç taş biligli” ey içi dışı bilen; “taşı teg içi ol içi teg taşı” dışı gibi içi, içi gibi dışıdır; “körü barsa erdi içim taşlarım” içimi dışımı görse; “köŋlüm için örtedi” gönlümü içten yaktı; “için taşın adınçıġ bediz urturtum” içine dışına olağanüstü süsler vurdurdum; “yumşaḳ içi pür aġu” (yılanın) yumuşak, içi zehir dolu. Tanıklar: KB3DLTAH
- (Çekimli biçimlerle edat gibi) içinde, içine, içinden: “köŋül içinte oot kirdi” gönlün içine ateş girdi; “ev barḳ içinte” ev bark içinde; “anıŋ içiŋe” onun içine; “tört tuġum bėş yol içinteki tınlıglar” dört doğum, beş yoldaki canlılar; “içgerü” içeriye doğru. Tanıklar: SekMaitTTKuT
Bu maddenin anlamları farklı eserlerde tanıklanıyor. Anlam kayması listesi →
Derlemdeki bağlamlara bakılarak yazılmış özgün tanım (yazar: Claude (yapay zekâ)); güven: yüksek. Editör denetimi bekliyor.
Madde başı ve biçimler
Madde başı (sözcük başı): iç — yalın hâliyle 1.590 kez
Çekimli biçimler (22):
Bağlamlar
Bütün geçişler (4) →Man Manichaica I-III
4 geçiş · bu eserdeki bağlamlar| T II D 171-174–225 | … ş kutlug yılka yme ögütmiş arkatmış ç(e)r(i)g türk uluş argu t(a)las kögüz | içinte | yme yokaru kudı ilgerü kėrü atı eştilmiş yme küsi sorulmış kutlug uluş y(a … |
| T II D 171-174–225 | … kı arıg y(a)ruk küçlüg freştilern(i)ŋ kongusı arıg turug süzök manistanlar | içinte | yme [kara b]odunı k[u]tlug ötmiş |
| T II D 173 a1-318 | t(a)kı | için | yüntüşü okışurlar |
| T II D 176-482–484 | bu m(e)niŋ yutuzum bu tėp | içgerü | kirip ölüg birle yattı |